Ik wandelde laatst langs het Schiekanaal in Delft en ik zag twee mooie dingen: een statige zwaan in het midden van het kanaal, en twee kleine kinderen aan de overkant; een broertje en een zusje, die op en neer stonden te springen en te wijzen: ‘kijk mama, een zwaan, een zwaan!’. Het broertje kon nog niet zo goed praten, dus klonk het meer als ‘Sjaan sjaan!!’. De moeder was bezig het jongetjes voorop een fiets te tillen, en het meisje zover te krijgen dat ze de smalle straat veilig zou oversteken om bij diezelfde fiets te komen.

De kindjes wilden niets liever dat hun moeder ook naar die mooie zwaan zou kijken, dat was wel duidelijk. Maar zij had zo te zien haast, en stress; verantwoordelijk om ergens op tijd te zijn met twee kleintjes, liefst op een veilige manier. En hoe hard de kinderen ook riepen, zwaan, zwaan, het hielp niet. Het was niet alleen zo dat de moeder er geen aandacht aan wilde besteden, nee, ze hoorde het letterlijk niet – het zag eruit alsof ze zo hard bezig was met wat er gebeuren moest, dat ze echt niet merkte dat daar een zwaan was waar haar kinderen voor stonden te springen.

En toen kwam het mooiste, alhoewel, mooi… Een beetje pijnlijk wel, en ook zo herkenbaar: ze werd boos op het meisje, omdat ze het straatje niet overstak om naar de fiets toe te komen, maar nog steeds stond te wijzen naar de zwaan. De moeder riep: ‘je luistert niet! Als je naar me luisterde dan zat je allang op de fiets!’, en ze liep ten einde raad naar het meisje toe om haar mee te trekken, terwijl het broertje ondertussen de fiets nogal deed wankelen.

Dit tafereeltje wat ik zo toevallig tegenkwam was eigenlijk wel prachtig in de zin, hoe herkenbaar het was; hoe je de werkelijkheid precies, en met volle overtuiging, om kan draaien! Hoe anders zou het verlopen als de moeder in alle haast en stress even echt had kunnen luisteren, drie seconden besteden aan ‘o ja, mooi he, wow een zwaan’ en dan met zijn drietjes naar de fiets.

Maar ja, dat vergeten we best vaak, echt luisteren; dus bij deze een inspiratie quote voor ons ouders, opvoeders, docenten en iedereen die met kinderen en jongeren werkt :-)…. Want ze wijzen ons vaak op mooie dingen.

“When we talk about understanding, surely it takes place only when the mind listens completely — the mind being your heart, your nerves, your ears- when you give your whole attention to it.”
Jiddu Krishnamurti (1895-1986)

ps:
Een leuk artikel over luisteren naar jongeren vond ik:
praten met pubers